Każda wsad w obu izbach posiada swój komitet, którzy przegląda także analizuje zgłoszenia swoich członków o przydziały aż do komisji:
pokój Reprezentantów izba wyższa parlamentu Demokraci komitet Sterowania także Polityki komitet Sterowania Republikanie komitet aż do Spraw Przydziałów aż do Komisji komitet KomisjiDecyzje partyjnych komitetów aż do lecz nie raczej pierwszy, lecz de facto najważniejszy krok w procedurze dokonywania przydziałów. inny krok polega na zatwierdzeniu przydziałów przez kluby partyjne. Trzeci, owo formalne - pro forma - wybory na posiedzeniu plenarnym izby.
Kryteria formalne. Komitety partyjne mają wewnętrzne kryteria przydziałów. przykładowo Republikanie w Izbie Reprezentantów dzielą komisje na ekskluzywne, ważniejsze także mniej ważne. żaden opiekun nie prawdopodobnie zasiadać w dwóch ekskluzywnych komisjach.
Demokraci w Senacie od 1953 stosują tzw. "regułę Johnsona": wszelki członek senatu spośród początku wybiera sobie jedną ważniejszą komisję; jak senatorowie dokonają pierwszego wyboru, mogą wyłonić sobie kolejną komisje itd. Republikanie w Senacie podobnie zastosowali tę regułę.
członek senatu Jesse Helms odwołał się aż do zwyczajów partyjnych, kiedy chciał objąć funkcję lidera mniejszości w jednej spośród komisji.Kryteria nieformalne. oprócz formalnych regulaminów obowiązujących w obu partiach, komitety przydzielają członków swojej partii także na ich postulat także zainteresowania. Gerald Ford, ongiś przywódca mniejszości w Izbie Reprezentantów powiedział: "Lubimy dawać ludziom przydziały aż do komisji, albowiem tego chcą także albowiem poszerza owo ich urozmaicenie polityczną"[4].
Starszeństwo. Partie doceniają długość sprawowania urzędów przez członków Kongresu (szczególnie w Senacie). Kongresman o najdłuższym jest stale umieszczany na pierwszym miejscu w kolejce w charakterze pierwszy. w największym stopniu sztywno stosują aż do Republikanie w Senacie: prawidło długość sprawowania urzędu odgrywa decydującą rolę, jak więcej aniżeli jeden senatorów ubiega się o lokalizacja w jednej komisji.
W 99. Kongresie (1985-1987) przewodniczącym Komisji Spraw Zagranicznych został republikanin Richard Lugar, pomimo iż dłuższym stażem w komisji był Jesse Helms (ten lecz w kampanii w 1984 obiecał owo swoim wyborcom). W 100. Kongresie nie sposób objęli demokraci także Lugar został głosami komisji wybranym Liderem Mniejszości w Komisji (ang. Ranking Member, właśc. Funkcyjny Członek). Helms powołując się na tryb członek partii domagał się lecz tej funkcji. Decyzję Komisji musiał - wedle regulaminem Konferencji Republikanów w Senacie - wyrazić zgodę klub. W tajnym głosowaniu Helms wygrał stosunkiem 24:17.